Mianem hugenotów określano w XVI i XVII w. Protestantów, głównie kalwinistów, żyjących w katolickiej Francji. Idee reformacji, zapoczątkowanej w 1517 r. w Niemczech, szybko przeniknęły do Francji, zyskując znaczną popularność wśród części społeczeństwa niezadowolonego z ładu zaprowadzonego na katolicką modłę. W miarę jak przybywało hugenotów, nasilały się ich prześladowania. Pierwszym hugenockim męczennikiem został Jean Vallire, spalony w 1523 r. na stosie. Wielu protestantów w obawie przed prześladowaniami opuściło kraj. Najsławniejszym z uchodźców był Jan Kalwin, który wyemigrował do Szwajcarii. Po osiedleniu się w Bazylei opublikował Institutio christianae religionis - podstawowy wykład doktryny kalwinizmu. Wysłał też list do króla Francji w obronie francuskich protestantów.